تخم گشایی و تکامل لارو دارای کیسه زرده قزل آلا

زمان واقعی تخم گشایی به دمای آب وابسته است اما اکسیژن محلول آب نیز تا حدی تاثیر گذار است

زمان واقعی تخم گشایی به دمای آب وابسته است اما اکسیژن محلول آب نیز تا حدی تاثیر گذار است. تخم گشایی زیر 4 درجه و بالاتر از 15 – 18 درجه سانتیگراد با تلفات همراه است. تخم های ماهی قزل آلای رنگین کمان و قهوه ای بعد از 320 و 520 درجه روز تخم گشایی می شوند. اگر در طبیعت دمای آب کمتر از 2 درجه سانتیگراد برسد رشد جنین متوقف می شود. این نوع خواب بیشترین تلفات را به همراه خواهد داشت. این امر بسیار مهم است زیرا در طبیعت، حتی اگر تمام شرایط محیطی مناسب باشد بیشتر از 15 – 20 درصد از تخم ها خارج نمی شوند و تنها 0.5 – 1 درصد از تخم های لقاح یافته زنده مانده و به سن بلوغ می رسند. پس از لقاح، آغاز تقسیمات سلولی، تشکیل رنگدانه چشم ها و قبل از تخم گشایی نیاز اکسیژنی جنین در حال رشد افزایش می یابد. در طول این دوره ها اکسیژن ناکافی منجر به تلفات بالاتر می شود و یا در پایان مرحله جنینی باعث تخم گشایی زودتر از موعد خواهد شد. قبل از تخم گشایی تخم چشم زده تحرک یا دوران جنین ها در تخم بیشتر و بیشتر می شوند. این حرکت جنین در تخم چشم زده باعث ضعیف شدن پوسته تخم از داخل می شود. علاوه بر این، جنین با ترشح یک نوع آنزیم ( هیالورونیداز) که از غده های موجود در سرش ترشح می گردد باعث پاره شدن پوسته تخم می شود.

تخم های استحصال شده از ماده های مختلف که در یک زمان بارور شده اند ممکن است زمان تخم گشایی متفاوتی داشته باشند. این تفاوت ممکن است بین 2 – 3 روز باشد. لارو با پاره کردن پوسته تخم به صورت وارونه با دم خارج می شود. لاروی که پوسته را پاره کرده و با سرش خارج شود می میرد زیرا پوسته تخم بر روی سر و آبشش شان گیر کرده، و آنها از خفگی می میرند.

تخم های استحصال شده از ماده های مختلف که در یک زمان بارور شده اند ممکن است زمان تخم گشایی متفاوتی داشته باشند. این تفاوت ممکن است بین 2 – 3 روز باشد. لارو با پاره کردن پوسته تخم به صورت وارونه با دم خارج می شود. لاروی که پوسته را پاره کرده و با سرش خارج شود می میرد زیرا پوسته تخم بر روی سر و آبشش شان گیر کرده، و آنها از خفگی می میرند. لارو خارج شده دارای یک کیسه زرده بزرگ است که از آن تا زمان تغییر به تغذیه بیرونی استفاده می کند. کیسه زرده ممکن است 2.3 – 3.4 برابر کل وزن لارو خارج شده از تخم باشد. لارو تازه خارج شده در کف دستگاه تخمسرا باقی خواهد ماند. در شرایط نرمال آنها در کف دستگاه به طور یکسان پخش می شوند. در طول مدت انکوباسیون نباید به لاروهای تازه خارج شده از تخم غذا داد و لاروهای تلف شده، قطرات چربی و روغن شنارو بر روی سطح آب را باید جمع آوری نمود.

برای حدود 2 – 4 هفته لارو دارای کیسه زرده احتیاج به غذا و مراقبت های دیگری ندارد ( تصویر 9 مدت زمان دقیق را نشان می دهد )

برای حدود 2 – 4 هفته لارو دارای کیسه زرده احتیاج به غذا و مراقبت های دیگری ندارد ( تصویر 9 مدت زمان دقیق را نشان می دهد ). در طی این مدت فقط باید لارو های تلف شده به طور منظم از سیستم حذف شوند. بسیار مهم است که لارو های دارای کیسه زرده در معرض نور شدید قرار نگیرند زیرا سعی خواهند کرد برای پنهان شدن به زیر دیگر لاروها بروند و این باعث کمبود اکسیژن و نهایتا تلفاتشان خواهد شد. همچنین مهم است که وسایل و سیستم های پرورشی تمیز نگه داری شوند. و این کار با تعویض های به موقع آب و سیفون لاروهای تلف شده انجام می گیرد. در طول این دوره لارو به مواد شیمیایی حساس هستند از جمله فرمالین، بنابراین تمیز کردن محیط پرورشی تنها گزینه برای پیشگیری از بیماری ها است. با پیشرفت رشد لارو، کیسه زرده شان به تدریج مصرف شده و شروع به تغذیه بیرونی می کنند. آنها شروع به حرکت می کنند تا در نهایت با شنا کردن به سطح آب رسیده و هوا را از اتمسفر می بلعند.
تغذیه بیرونی تا قبل از اتمام کامل کیسه زرده شروع می شود. چند روزی لارو هم از کیسه زرده ( تغذیه داخلی ) و هم از بیرون ( تغذیه بیرونی ) تغذیه می کند برای امنیت غذایی لارو تازه به شنا افتاده تا زمانی که چگونگی غذا گرفتن را یاد بگیرد. زمانی که کیسه زرده به طور کامل مصرف شد بچه ماهی به طور کامل گرفتن غذا را از محیط یاد گرفته است.